Wasdag in een voetbalgezin en de groep die op zaterdag sprong

Wie drie zoons heeft die alle drie voetballen, weet hoe een zaterdag ruikt. Natte sokken, gras, iets van ranja en heel veel modder. Bij ons thuis, aan de rand van Asten, komen er na het weekend drie volle tassen de bijkeuken in.

Ik schrijf dit niet omdat ik een wasexpert ben. Ik schrijf het omdat ik op een natte zaterdag in november ineens in het donker stond, met een halve wasmachine vol water en drie jongens die riepen dat de wifi het niet meer deed.

Drie tassen modder per weekend

Ons ritme was jarenlang hetzelfde. Om half vijf, na de laatste wedstrijd, ging alles op zestig graden in de machine. Shirts, broekjes, scheenbeschermers in een waszak. Zodra die klaar was, ging de eerste lading in de droger en de volgende in de machine. Ondertussen stonden de kicksen op een elektrisch schoenendrogertje en draaide de vriezer in de hoek gewoon zijn rondjes.

Dat ging zes jaar goed. Totdat de jongste ook ging voetballen en de wasmachine en droger echt tegelijk begonnen te lopen. Die zaterdag regende het al vanaf de ochtend, de klokken van de toren aan de Markt sloegen net zes toen het licht in de bijkeuken uitging. In de meterkast stond één automaat naar beneden.

Het moment in de bijkeuken

Mijn man zette hem terug omhoog. Tien minuten later lag hij er weer uit. Daar stopten we, want dat herhalen voelde niet goed. We haalden de droger van de stroom, lieten de was hangen en belden maandag Elektricien Asten om het te laten bekijken.

Wat de elektricien zag

De monteur keek eerst in de meterkast en daarna in de bijkeuken. Hij legde rustig uit dat een wasmachine tijdens het opwarmen al snel zo’n tweeduizend watt vraagt en een gewone condensdroger daar nog eens een flink stuk bovenop. Samen gaat dat over wat één groep van zestien ampère aankan. Dan doet de automaat precies waarvoor hij er zit. Hij schakelt af voordat de kabel te warm wordt.

Bij ons hingen wasmachine, droger, vriezer, het licht in de bijkeuken en het stopcontact waar de router op zat allemaal op dezelfde groep. Dat verklaarde ook waarom de jongens meteen zonder internet zaten.

Hij heeft de wasmachine en de droger elk een eigen groep gegeven, met een aardlekautomaat, en de vriezer los daarvan gezet. Dan loopt de vriezer niet meer het risico mee uit te vallen als er bij de was iets misgaat. Daarna heeft hij alles doorgemeten en in de kast netjes aangegeven welke groep waar naartoe gaat. Dat laatste vind ik achteraf bijna het fijnst. Ik weet nu tenminste wat ik moet zoeken.

Schoenen, kleding en een rustiger zaterdag

Er kwam nog wat huishoudadvies bij dat ik niet had verwacht. Het pluizenfilter van de droger maak ik nu na elke lading schoon, omdat een vol filter de droger warmer laat draaien. De stekkerdoos die achter de droger lag, is weg. En de kicksen gaan niet meer op de verwarming of op een elektrisch kacheltje, maar met krantenpapier erin op het rek, met het drogertje op een gewoon wandstopcontact.

We twijfelen nog of we de oude droger vervangen door een warmtepompdroger. Die vraagt minder vermogen, maar doet er langer over, en met drie tassen per weekend is tijd ook iets waard. Voor nu is het vooral prettig dat ik op zaterdagavond niet meer met een zaklamp in de bijkeuken sta. De was draait, de vriezer zoemt en de jongens hebben gewoon internet.

Mijn zus heeft inmiddels ook een voetballende dochter en vroeg of ze zich zorgen moest maken. Ik heb haar het nummer van Elektricien Asten gegeven en gezegd dat ze eerst maar eens in haar meterkast moet kijken.